به دهکده تنهایی من خوش آمدید

چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد

تنهایی ابدی من
دیدی دلم شکست؟ دیدی که این بلور درخشان عمر من یک عمر بازیچه بود؟ دیدی چه بی صدا دل پرارزوی من از دست کودکی که ندانست قدر ان افتاد برزمین دیدی دلم شکست؟؟ اینکه دیگر در اتاق عروسکهایم پشت دریچهء تنهاییم زیر بالشهای خیس از گریه ام هوای تازه ندارم کافی نیست ؟ منتظری چه اتفاقی بیفتد ؟ اینکه از چشمهای شب زده ام بجای باران برف ببارد ؟ اینکه ستاره ها در آسمان برای نیاز نیمه شبم راه باز کنند ؟ اینکه تمام پروانه ها و پرستوهای سرگردان بعد دعاهایم آمین بگویند ؟ نه عزیز دلم ! هیچ اتفاق مهمی نمی افتد ! جز پژمردن چشمهای سرخ و سیاه من جز به خاک افتادن ساقه های احساس ِ بچه گانه ام جز ترک خوردن شیشهء اعتماد عجیبم جز به خواب رفتن هوس یک قدم زدن زیر آفتاب بعد از ظهر پشت بلندترین ردیف شمشادهای خیابان آره ... حسرت ديدن چشم هاي تو داغونم كرد منتظری بمیرم تا برگردی ؟ اینکه دلم برایت تنگ شده کافی نیست ؟ آرزو دارم بفهمي درد را تلخي برخوردهاي سرد را
+ نوشته شده در بیست و دوم مرداد 1386ساعت 6:2 بعد از ظهر توسط tanhay_donya \|

من
من با قلبم می نويسم تا دلم آرام شود و تو اين نوشته ها را مي خواني تا در دلت غوغا بر پا شود. !!! بنازم با اين قلم !!! هر دو براي ابراز عشق به جستجوي راه پرداختيم...... من به نتيجه نرسيدم.... بريدم و در تو گم شدم..... و تو هم ديگري را يافتي !! لبخند تو از گريه هاي من بي ارزش تره واسم! مي دوني چرا؟ چون من عاشق خنده هات بودم و تو فقط به اشك هاي من مي خنديدي...

رد پای مسافران
مسافران دهکده تنهایی: مسافر